„Pretty Woman” to jeden z tych filmów, które można oglądać bez końca, nigdy się nie nudzi ani nie traci na atrakcyjności.
Ale biorąc pod uwagę, ile razy go widziałem, to niesamowite, że nigdy nie zauważyłem tych wpadek i błędów, które nieco zmieniają postrzeganie filmu.
Disney to wszystko zmienił
„Pretty Woman” to komedia romantyczna, która urzekła miliony widzów i wyniosła Richarda Gere’a i Julię Roberts na szczyt sławy.
Ale pierwotnie miało być inaczej. Pierwotny scenariusz nosił tytuł „3000” i został napisany przez aspirującego scenarzystę J.F. Lawtona. Wczesna wersja poruszała znacznie mroczniejsze tematy nierówności społecznych i korporacyjnej chciwości.
Wszystko zmieniło się jednak, gdy w projekt zaangażowało się Disney Studios. Firma zdecydowała się złagodzić tematy nierówności klasowych i pracy seksualnej w Los Angeles. Zamiast tego Disney przeznaczył duży budżet i przekształcił film w komedię romantyczną.
Al Pacino odrzucił główną rolę
Nie mogę sobie wyobrazić nikogo innego niż Richarda Gere’a w roli Edwarda Lewisa, bogatego biznesmena z Nowego Jorku. To właśnie on zatrudnia Vivienne (Julia Roberts) jako osobę do towarzystwa na cały tydzień.
Proces castingu do Pretty Woman trwał dłużej niż planowano. Początkowo głównym kandydatem do roli Lewisa był Al Pacino. Legendarny aktor wziął nawet udział w przesłuchaniu z Julią Roberts, ale ostatecznie odrzucił rolę.
Chociaż scenariusz mu się podobał, Pacino nigdy nie ujawnił powodów swojej odmowy. Po latach wyraził swój podziw dla Roberts, która w tamtym czasie była jeszcze mało znaną aktorką.
„Chodzi mi o to, że już na przesłuchaniu było jasne: to będzie coś wielkiego, to będzie udany film. Po prostu to wiedziałeś” — powiedział Pacino.
Dodał również: „A ta dziewczyna była fenomenalna. Powiedziałem do Gary’ego: „Skąd wziąłeś tę dziewczynę?””. (Gary to Gary Marshall, reżyser filmu). Intuicja Pacino okazała się słuszna: wybitny występ Roberts zdefiniował jej karierę i pozostawił niezatarty ślad w historii kina.
Croissant zamienia się w naleśnik
W scenie, w której postać Richarda Gere’a zamawia śniadanie do swojego pokoju, jest zabawny szczegół, którego mogłeś nie zauważyć. Vivien zaczyna jeść croissanta podczas rozmowy z Edwardem.
Ale dosłownie w jednej chwili rogalik magicznie zamienia się w naleśnik.
Jak do tego doszło?
Według reżysera Gary’ego Marshalla, występ Julii Roberts podobał mu się bardziej w ujęciach, w których jadła naleśnik, a nie rogalika, więc to właśnie te ujęcia znalazły się w ostatecznej wersji filmu.
Spowodowało to jednak problem z ciągłością. W pierwszym ujęciu z naleśnikiem Vivien bierze drugi kęs, ale w następnym ujęciu naleśnik ponownie ma tylko jeden kęs, a kształt kęsa jest zauważalnie inny.
Najwyraźniej nie był to już ten sam naleśnik!
Prawda o kultowej sukience
Staranny projekt kostiumu może pozostać niezauważony przez przeciętnego widza. Jednak niezależnie od tego, czy zwracasz uwagę na modę, czy nie, nie sposób przeoczyć kultowej czerwonej sukienki noszonej przez postać Julii Roberts.
Czerwona sukienka symbolizuje przemianę i wewnętrzną siłę Vivienne w kluczowej scenie filmu, w której towarzyszy ona Edwardowi Lewisowi w operze.
Ten moment był wizualnym ucieleśnieniem jej przemiany z bezbronnej i prostej dziewczyny w pewną siebie i elegancką kobietę.
Sukienka, która podbiła świat
Magazyn Vogue opisał kultową czerwoną sukienkę jako „przyciągającą wzrok, niesamowicie seksowną, a jednocześnie nie tracącą nic ze swojej elegancji”. Kto więc stał za stworzeniem tego oszałamiającego wyglądu? Legendarna, wielokrotnie nagradzana projektantka kostiumów Marilyn Vance.
Vance stworzyła sześć wspaniałych strojów dla postaci Julii Roberts, Vivienne Ward, a także stała za stylowym wyglądem Richarda Gere’a.
Weźmy na przykład uroczą brązową sukienkę w białe kropki, którą Roberts nosiła na wyścigach. To arcydzieło zostało uszyte ze starego jedwabiu znalezionego w małym sklepie z antykami w Los Angeles — stylowy przykład ekologicznego podejścia! A eleganckie buty? Tak, to były buty Chanel.
Krawat Richarda Gere’a
Jeśli chodzi o garderobę Gere’a, był to prawdziwy pokaz sztuki łączenia kolorów: garnitury w odcieniach brązu, granatu i szarości, wszystkie zaprojektowane przez Vance’a.
Teraz o tym słynnym krawacie, który postać Robertsa odbiera od sprzedawcy w sklepie. Według Vance’a nie było to „nic specjalnego” i zdecydowanie nie był to projektant. Kupiła go w sklepie w Los Angeles za jedyne 48 dolarów.
Krawat pojawia się w filmie kilka razy, a jeśli przyjrzysz się uważnie, zobaczysz, że węzeł na nim czasami się zmienia.
Na przykład podczas sceny gry w polo Edward ma na sobie koszulę z prostym kołnierzykiem i krawat podarowany mu przez Vivienne, zawiązany węzłem half-windsor. Ale w jednej z kolejnych scen widać, że kołnierzyk nagle stał się szeroki, a węzeł na krawacie zmienił się w windsor.
„Nieprzyzwoite” zakupy na Rodeo Drive.
Kiedy postać Richarda Gere’a wprowadza postać Julii Roberts w pełen przepychu świat bogaczy, zabiera ją na szaloną wycieczkę zakupową po Rodeo Drive w Beverly Hills.