Ten sam designerski remont, którym Natalia tak chętnie chwaliła się przed koleżankami, również został kiedyś opłacony z mojej premii.
Teraz stali pośród całego tego luksusu i po raz pierwszy rozumieli, że eleganckie wnętrze nie zawsze oznacza finansowe bezpieczeństwo.
Jeszcze niedawno Kacper był przekonany, że odziedziczył fortunę. Teraz bał się utraty jedynego domu.
— Anno, proszę! — szlochał. — Przecież jesteśmy rodziną!
Osiemnastoletni chłopak, który niedawno nazwał mnie obcą kobietą i darmozjadem, teraz płakał i przypominał sobie o rodzinnych więzach.
Powoli podeszłam do kosza na śmieci.
— Nie, Kacprze. Sam powiedziałeś, że jestem dla ciebie nikim. Sam uznałeś, że nic nas już nie łączy.
Próbował coś odpowiedzieć, ale nie pozwoliłam mu dojść do słowa.
— Odrzuciłeś mnie w dniu, kiedy wyrzuciłeś mnie za drzwi. Nie możesz teraz żądać, żebym znowu stała się twoją rodziną tylko dlatego, że potrzebujesz moich pieniędzy.
— Anno, zaczekaj…
— Żegnaj, Kacprze.
Rozłączyłam się.
Następnie wysunęłam z telefonu kartę SIM i wrzuciłam ją do kosza, prosto na obierki po ziemniakach.
Jutro kupię nową.
Wróciłam do kuchenki, przełożyłam jajecznicę na talerz i usiadłam do kolacji.
W mojej małej kawalerce było chłodno. Za oknem padał deszcz, na stole stały najzwyklejsze naczynia, a przede mną były praca, rachunki i konieczność zbudowania życia od początku.
Mimo to po raz pierwszy od wielu lat czułam się wolna.
Nie musiałam już spłacać cudzych zobowiązań, kupować drogich prezentów w nadziei na wdzięczność, której nigdy nie usłyszałam, ani udowadniać, że mam prawo uważać się za członkinię rodziny.
A jednak jedna myśl wciąż nie dawała mi spokoju.
Kacper miał zaledwie osiemnaście lat. Potraktował mnie okrutnie, upokorzył i wyrzucił z domu w najtrudniejszym momencie mojego życia. Teraz jednak musiał zmierzyć się z finansowymi konsekwencjami decyzji swojego ojca oraz własnego stosunku do mnie.
Czy postąpiłam zbyt surowo, odmawiając ponownego ratowania pasierba? A może wreszcie dostał lekcję, której nie da się zrozumieć, dopóki ktoś inny bez końca nie płaci za twoje błędy?
A wy co zrobilibyście na moim miejscu? Pomoglibyście Kacprowi po tym wszystkim, co zrobił, czy pozwolilibyście mu samodzielnie ponieść konsekwencje własnych decyzji?