Ojciec Amandy porzucił rodzinę, gdy była bardzo młoda. Przez całe życie żywiła do niego urazę, a jej gniew wybuchł ponownie, gdy zobaczyła jego zdjęcie z nową narzeczoną. Zapragnęła zemsty. Co zrobi Amanda, by dać ojcu nauczkę?
Amanda wróciła do osobliwego domu, w którym dorastała, po długim dniu pracy. Była zmęczona po długim, wyczerpującym dniu, a skromny dom był jej jedynym prawdziwym schronieniem. Był wypełniony wspomnieniami z dzieciństwa i przypominał jej zmarłą matkę.
Wychodząc z rodziny zastępczej, ponownie odnalazła ten dom. Był czymś więcej niż tylko budynkiem; był połączeniem z jej przeszłością i miłością, którą pielęgnowała od swojej matki.
„Och, zapomniałam przynieść gazetę” — powiedziała, gdy zobaczyła złożoną gazetę na progu. Wzięła ją i położyła na kuchennym stole, a następnie zaparzyła sobie filiżankę orzeźwiającej herbaty.
Kiedy wszystko było gotowe, Amanda usiadła przy kuchennym stole i rozłożyła gazetę, zamierzając, jak zawsze, przejrzeć nagłówki. Dziś jednak było inaczej.
W gazecie było coś, co zaszokowało Amandę. Było tam zdjęcie jej ojca, Roberta, stojącego obok swojej młodej narzeczonej, Clary. Było to ogłoszenie o ich przyszłym ślubie.
Gdy spojrzała na fotografię, w jej umyśle pojawił się ból związany z porzuceniem przez ojca. Przypomniało jej to, jak jej ojciec złamał obietnicę, że zawsze będzie przy swojej żonie. Porzucił żonę, gdy zachorowała i nigdy do niej nie wrócił.
Ból i złość ukryte pod latami determinacji nagle wybuchły. Myśląc o matce, Amanda dotknęła srebrnych kolczyków w uchu. Były to te same kolczyki, które matka podarowała jej na urodziny.
„Zdrada nie jest dla ciebie niczym nowym — szepnęła do siebie Amanda, a w jej głowie zaczął formować się plan. Kipiąc od urazy i zdrady, postanowiła skonfrontować się z ojcem.
Wczesnym rankiem następnego dnia podeszła do jego domu, wypielęgnowanej posiadłości, która stanowiła wyraźny kontrast z jej skromnym pochodzeniem. Ukryła się za dużym dębem, czekając na odpowiedni moment.
Wkrótce drzwi frontowe otworzyły się i jej ojciec wyszedł na zewnątrz. Za nim stała kobieta z gazety, Carla, która dała mu szybkiego buziaka na pożegnanie.
„O mój Boże — wyszeptała Amanda i odwróciła się. Nie mogła znieść widoku ojca całującego inną kobietę.
Amanda patrzyła, jak Robert i Carla wsiadają do swoich samochodów i odjeżdżają. Gdy tylko odjechali, Amanda wyszła ze swojej kryjówki i obejrzała dom ojca z zewnątrz. Chciała znaleźć sposób, by dostać się do domu.
„Okno!” wyszeptała Amanda, gdy tylko jej wzrok padł na otwarte okno na pierwszym piętrze domu. W dzieciństwie spędzała dużo czasu wspinając się na drzewa, więc wejście do domu przez okno nie stanowiło dla niej problemu.
W mgnieniu oka Amanda znalazła się w sypialni ojca. Rozważnymi ruchami Amanda podeszła do łóżka, jej ręce lekko drżały, gdy zaczęła rozgarniać starannie ułożoną narzutę.
Następnie zdjęła jeden kolczyk — prosty, ale pełen znaczenia — i położyła go na łóżku. To miało zasiać ziarno wątpliwości i niezgody. Szybko opuściła dom przez okno i czekała na odpowiedni moment, aby zrealizować swój następny ruch.
Amanda obserwowała ze swojej kryjówki, jak Carla wraca do domu, a jej serce biło z niecierpliwości. Chwilę później podjechał samochód jej ojca i wszedł do domu z zadowoloną miną. Kilka minut później Amanda podeszła do drzwi i zadzwoniła dzwonkiem.
„Co mogę dla ciebie zrobić? — zapytała Carla, otwierając drzwi.
„Przyszłam zobaczyć się z Robertem. Jesteś jego pokojówką? — zapytała Amanda, udając zmieszanie.
„Nie, jestem jego narzeczoną — odpowiedziała Carla, pokazując obrączkę.
„Narzeczoną? Co za łobuz! Powiedział mi, że jestem jedyną w jego życiu!” wykrzyknęła Amanda.
Carla, zdziwiona, zaprzeczyła twierdzeniom Amandy. Kiedy pojawił się Robert, on również zaprzeczył, że znał Amandę, ale ona kontynuowała: „Och, ale znałeś mnie doskonale kilka godzin temu, prawda?”.
Carla, teraz wściekła, uwierzyła w kłamstwo Amandy.
„Nie chcę sprawiać kłopotów — powiedziała Amanda. „Chcę tylko odzyskać mój kolczyk, który zgubiłam. Należy do mojej mamy i wiele dla mnie znaczy”.
Robert nie wpuścił jej do domu, ale Carla pozwoliła jej poszukać kolczyka. W mgnieniu oka Amanda dotarła do sypialni, gdzie odłożyła kolczyk.
„O, tutaj jest!” Amanda podniosła ją z łóżka.
„Nie mogę w to uwierzyć!” krzyknęła Carla do Roberta. „Jesteś oszustem! Jak kolczyk znalazł się w naszym łóżku?”.
„Co? Chyba nie mówisz poważnie!” zaprotestował Robert. „Ona jest kłamczuchą!”
„Zdradziłaś mnie, a potem o tym skłamałaś!” oskarżyła Carla, decydując się odwołać ślub i odejść.
Amanda przeprosiła i szybko opuściła dom. Czuła satysfakcję po tym, jak sprawiła, że jej ojciec poczuł ból zdrady.
„Nareszcie!” — pomyślała i odetchnęła z ulgą, kierując się do samochodu.
Tydzień później Amanda wycierała stoliki w restauracji, w której pracowała, gdy usłyszała, jak jej współpracownicy dyskutują o czyimś wielkim ślubie.
„O jakim ślubie mówicie?” — zapytała.