„Dlaczego?”
Ponieważ nauczono mnie rozpoznawać kształt zamachu, zanim się w pełni uformuje. Ponieważ mój ojciec wciągnął mnie do swojego kręgu, aby zbierać słabości, przysługi i zabezpieczenia. Ponieważ przez tygodnie studiowałam Dominica i odkryłam, że chociaż był zimniejszy niż przebaczenie, nie był lekkomyślny wobec ludzi, którzy nigdy mu nie zaszkodzili. Ponieważ w tej ułamku sekundy, obserwując jego śmierć, czułam, że to mniej strategia, a bardziej rodzaj tchórzostwa, którego nigdy bym nie przeżyła w sobie.
Powiedziałam: „Taki skandal zrujnuje imprezę.”
Jego wzrok opadł na moje usta przez jedną niebezpieczną sekundę, zanim wrócił do moich oczu. „Źle kłamiesz.”
„Właściwie, jestem w tym bardzo dobra.”
„To tylko pogarsza sytuację.”
Dominic wziął mnie za łokieć. Nie ścisnął. Nie ciągnął. Po prostu dotknął mnie z cichą pewnością mężczyzny, który zapomniał, że odmowa istnieje. Następnie poprowadził mnie przez prywatny korytarz, w którym wisiały antyczne portrety, a nowoczesne kamery obserwowały nas. Jego ochroniarze podążali wystarczająco daleko, by być cieniami. Nikt nie mówił. Nawet ściany Blackwood House wydawały się wstrzymywać, gdy wspinaliśmy się po ukrytych schodach w kierunku piętra nad balem.
Apartament, który otworzył, był większy niż mieszkanie, które wynajęłam na początku za gotówkę i fałszywe nazwisko, i w jakiś sposób zimniejszy niż jakiekolwiek zamknięte pomieszczenie, jakie kiedykolwiek znałam. Szkło od podłogi do sufitu wychodziło na East River, czarną pod zimowym księżycem. Ogień palił się w marmurowym kominku i prawie nie dawał ciepła. W powietrzu unosił się zapach cedru, dymu i starego pieniądza.
Dominic zrzucił swoją marynarkę i rzucił ją na oparcie krzesła. „Usiądź.”
„Wolę stać.”
„Właśnie pocałowałaś mnie na balu pełnym dwustu świadków, oskarżyłaś moją przyszłą żonę o próbę otrucia mnie, a teraz martwisz się o osobiste granice?”
„Kiedy tak to ujęłaś, brzmi to lekkomyślnie.”
„Czy tak było?”
„Nie.”
Ta odpowiedź przyciągnęła jego uwagę.
Podszedł do mnie z wyważonymi krokami. Każde wyszkolone włókno w moim ciele mówiło mi, by się cofnąć. Stałam nieruchomo. Cofanie się tylko uczy drapieżników kierunku, w którym uciekasz.
„Zauważyłaś wymianę,” powiedział.
„Tak.”
„A zamiast krzyczeć, zrzucić szkło lub wezwać jednego z moich ludzi, pocałowałaś mnie.”
„To był najszybszy sposób, aby sprawić, by twoja ręka opadła, nie dając twoim ochroniarzom powodu, by mnie zastrzelili.”
Jego oczy się zwęziły. „To nie jest sposób myślenia koordynatora gali.”
„To sposób myślenia kogoś, kto lubi żyć.”
Zatrzymał się wystarczająco blisko, bym mogła zobaczyć cienką, jasną bliznę przez jego prawe brwi. „Czy się mnie boisz, Elise Porter?”
„Tak,” powiedziałam.
Po raz pierwszy wyglądał na zaskoczonego.
Potem dodałam: „Ale strach to dane. To nie jest rozkaz.”
Coś się zmieniło w jego oczach. Nie miękkość. Dominic Sterling nie miękł. Ale jakiś niewidoczny plik w jego umyśle przeniósł mnie z jednej kategorii do drugiej.
„Kim jesteś?”
„Kobietą, która utrzymała cię przy życiu.”
„Ta odpowiedź ma bardzo krótki czas życia.”
„Więc zadawaj lepsze pytania szybko.”
Jeden kącik jego ust drgnął. „Twoje usta są niebezpieczne.”
„Dziś okazały się przydatne.”
Zaśmiał się cicho, krótko, a dźwięk zrobił coś niewybaczalnego z moim żołądkiem.
Puknięcie zakończyło to. Owen wszedł z zamkniętą torbą raportową w jednej ręce i małym aksamitnym pudełkiem w drugiej. Jego spojrzenie przeszło od Dominica do mnie i zatrzymało się zbyt długo na przestrzeni między nami. Nie ufał mi. Słusznie. Sam bym mi nie zaufała.
„Laboratorium potwierdziło pochodną akonitu,” powiedział Owen. „Szybka. Trudna do złapania, chyba że ktoś już jej szuka.”
Dominic spojrzał na pierścionek zaręczynowy w aksamitnym pudełku. Celeste musiała go rzucić w kogoś po tym, jak ją uwięziono. Iskrzył się jak bardzo małe, bardzo drogie oskarżenie.
„Gdzie ona jest?” zapytał Dominic.
„Północne skrzydło gościnne. Dwóch strażników. Bez telefonu.”
„Dobrze.”
Owen zwrócił uwagę z powrotem na mnie. „A co z nią?”
Dominic wciąż patrzył na moją twarz. „Zostaje tam, gdzie mogę ją widzieć.”
„Panie—”
„Nie prosiłem o radę.”
Szczęka Owena stwardniała. „Zrozumiano.”
Kiedy odszedł, Dominic skinął głową w stronę łączącego pokoju. „Będziesz spać tam.”
„Nie będę spać.”
„Będziesz udawać. Ja udam, że w to wierzę.”
„Jak wzruszające. Już budujemy zaufanie.”
„Zaufanie,” powtórzył, jakby to słowo należało do języka, którego rzadko używał. „Nie. Budujemy tymczasowe porozumienie złożone całkowicie z podejrzeń.”
„To prawie romantyczne.”
Jego oczy znów opadły na moje usta, a powietrze zmieniło swoje niebezpieczeństwo.
„Powinnaś być ostrożna z tym,” powiedział cicho.
„Z czym?”
„Sprawianiem, że zastanawiam się, czy ten pocałunek był tylko taktyczny.”
Powinnam się uśmiechnąć. Powinnam to zaprzeczyć. Powinnam mu przypomnieć, i sobie, że był celem, a ja byłam szpiegiem noszącym życie niewinnej kobiety jak suknię.
Zamiast tego, nic nie powiedziałam.
Jego milczenie odpowiedziało na moje.