— Musimy ich ze sobą zbliżyć. Zorganizujemy spotkanie w takich okolicznościach, żeby reszta potoczyła się sama. Mam domek za miastem. Jest jesień, okolica prawie wymarła, nikt nie będzie się tam kręcił. Wystarczy wysłać Marka na działkę, a Annę na weekend usunąć z mieszkania. Kasia już zatroszczy się o resztę.
Irena przez dłuższą chwilę patrzyła na przyjaciółkę z niedowierzaniem, lecz w końcu jej twarz rozjaśniła się. Ryzykowny plan mógł rozwiązać kilka problemów naraz.
Już w następną sobotę kobiety przystąpiły do działania.
Synoptycy zapowiadali pierwsze silne nocne przymrozki. Grażyna postanowiła wykorzystać prognozę i od rana odegrała przed synem małe przedstawienie. Co chwilę łapała się za pierś, wzdychała i nerwowo krążyła po kuchni.
— Mareczku, stało się coś strasznego! — zawołała, gdy tylko pojawił się w drzwiach. — Zupełnie zapomniałam, że na werandzie zostały dwie skrzynki pomidorów i słodkiej papryki! Jeśli w nocy przyjdzie mróz, wszystko zmarznie. Tyle miesięcy pielęgnowaliśmy te warzywa, a cały plon pójdzie na marne! Synku, pojedź tam i zabierz je, proszę. Sama bym pojechała, ale od rana tak boli mnie kręgosłup, że ledwo chodzę.
Marek, jeszcze senny, mruknął coś pod nosem, ale nie zaczął się spierać. Zjadł szybko śniadanie i ruszył się przygotować.
Anny nie było już w domu. Poprzedniego dnia pojechała na weekend do ciotki mieszkającej pod miastem. To właśnie Grażyna przez kilka dni przekonywała synową, że powinna odwiedzić rodzinę, odpocząć i zmienić otoczenie. Żeby ją do tego zachęcić, wręczyła jej nawet pieniądze na podróż, czym bardzo Annę zaskoczyła.
Marek dotarł na działkę około południa.
Pogoda była paskudna. Ciężkie chmury zasnuwały całe niebo, zimny wiatr zrywał z drzew pożółkłe liście, a w powietrzu wisiała zapowiedź deszczu.
Mężczyzna otworzył wychłodzony od wielu tygodni domek, przeniósł skrzynki z warzywami bliżej pieca i już miał wracać do miasta, kiedy przy furtce zatrzymała się taksówka.
Wysiadła z niej Kasia, trzymając dwie torby podróżne. Miała na sobie lekką jesienną kurtkę, zupełnie niepasującą do przenikliwego chłodu. Zadrżała, rozejrzała się i ruszyła w stronę domku.
— Marek? Co za niespodzianka! — zawołała, udając zdziwienie. — Nie spodziewałam się, że cię tu spotkam. Przyjechałam po warzywa. Mama powiedziała, że Grażyna pozwoliła nam zabrać pomidory i cukinię, zanim wszystko zmarznie. Pomyślałam, że spędzę tu kilka dni i trochę odpocznę od ostatnich problemów. Mamy przecież jeszcze stare klucze. Ale zbieg okoliczności!
Marek nie zdążył odpowiedzieć.
Nagle z nieba lunął lodowaty deszcz. W ciągu kilku minut polna droga zmieniła się w błotnistą breję, a wiatr przybrał na sile tak bardzo, że gałęzie zaczęły niebezpiecznie kołysać się nad domkiem.
O powrocie do miasta nie było już mowy.
Marek rozpalił w piecu, żeby ogrzać wnętrze.
Kasia dokładnie pamiętała wszystkie wskazówki matki. Nie narzucała się ani przez chwilę. Zaczęła urządzać przytulny wieczór tak, jakby rzeczywiście przyjechała wyłącznie po to, by odpocząć i miło spędzić czas.
Z toreb wyjęła pachnącego pieczonego kurczaka, termos z gorącą herbatą, butelkę czerwonego półsłodkiego wina oraz kilka domowych przekąsek. Wkrótce przy piecu stał nakryty, skromny, ale bardzo apetyczny stół.
Kasia nie flirtowała otwarcie. Mówiła cicho, trochę smutno, opowiadając, jak samotna czuła się w ostatnich tygodniach i jak trudno spotkać uczciwego, troskliwego mężczyznę, któremu można zaufać.
Czasami głos jej drżał, a w oczach pojawiały się łzy. Patrzyła na Marka z taką uwagą, jakby tylko on potrafił naprawdę zrozumieć jej cierpienie.
Mężczyzna stopniowo się rozluźniał.
Ciepło pieca, szum deszczu za ścianą, smaczna kolacja, wino i niespodziewane zainteresowanie kobiety zrobiły swoje.
W domu czekały na niego zwykle uwagi matki i napięte milczenie Anny. Od dawna był zmęczony tą atmosferą, choć nigdy poważnie nie próbował zrozumieć, skąd się brała.
Teraz obok siedziała atrakcyjna kobieta, która go podziwiała, słuchała z uwagą i nie oskarżała o nic.
W pewnej chwili Marek przestał myśleć o konsekwencjach.
Tamtej nocy on i Kasia zostali razem w opustoszałej miejscowości, odciętej przez ulewę od codziennego świata.
Tymczasem Grażyna przygotowywała następny etap planu.
Sama zdrada nie wystarczała. Anna musiała dowiedzieć się o wszystkim i odejść od męża z własnej woli.
W poniedziałek rano na kuchennym stole „przypadkiem” znalazł się telefon Ireny. Na ekranie widniała wiadomość, której nie sposób było nie zauważyć:
„Po tym weekendzie na działce z Markiem moja Kasia jakby odżyła. Dziękuję ci, kochana przyjaciółko!”
Anna przeczytała te słowa.
Przez kilka sekund nieruchomo patrzyła na ekran, jakby liczyła na to, że źle zrozumiała treść. Sens był jednak aż nazbyt jasny.
Nie krzyczała, nie urządziła awantury i nie rzuciła się z pretensjami na teściową. Nie rozbiła naczyń, nie wymagała wyjaśnień. Kiedy wieczorem Marek wrócił z pracy, w sypialni czekały już spakowane torby z jej rzeczami.
— Aniu, co się dzieje? — zapytał zdezorientowany, zatrzymując się w drzwiach.