— Wiem, gdzie spędziłeś weekend, Marku. I doskonale wiem, z kim tam byłeś.
Mężczyzna pobladł.
— Posłuchaj, to nie wygląda tak, jak myślisz. Sam nie wiem, jak do tego doszło. To był straszny błąd, chwila słabości. Ja chciałem…
Zrobił krok w jej stronę, lecz Anna powstrzymała go gestem.
— Nie podchodź. Nie mam już czego słuchać. Gdybyś naprawdę mnie kochał, żadna Kasia nie znalazłaby się między nami. Nie zamierzam zostać w domu twojej matki po tym, jak oboje mnie zdradziliście. Ani dziś, ani jutro. Nigdy.
Tego wieczoru Anna opuściła mieszkanie, które przez trzy lata próbowała uważać za swój dom.
Pojechała do rodziców mieszkających w innym mieście i niemal natychmiast złożyła pozew o rozwód. Małżeństwo zakończyło się szybko.
Marek bardzo ciężko przeżył rozstanie. Wyraźnie schudł, przestał o siebie dbać, coraz częściej opuszczał pracę i godzinami siedział zamknięty w pokoju, nie chcąc z nikim rozmawiać.
Grażyna nie zamierzała jednak rezygnować z planu.
Po mniej więcej półtora miesiąca przyprowadziła do syna Kasię.
Dziewczyna wyglądała na załamaną. Miała zapłakane oczy, a Grażyna przybrała wyjątkowo surową minę.
— Mareczku, musimy poważnie porozmawiać — zaczęła. — Kasia jest w ciąży. Z twoim dzieckiem. Teraz musisz wziąć odpowiedzialność za swoje czyny. Prawdziwy mężczyzna nie zostawia ciężarnej kobiety samej. Nie zachowuj się jak jakiś łajdak! Anna porzuciła cię przy pierwszych trudnościach, a Kasia nosi pod sercem twoje dziecko.
Marek milcząco spojrzał na dziewczynę.
Widział jej zaczerwienione oczy i drżące usta. Przed nim stała kobieta, z którą zdradził żonę, a teraz dowiadywał się, że spodziewa się jego dziecka.
Poczucie winy połączyło się w nim z przekonaniem, że przynajmniej tę część swojego błędu powinien naprawić.
Po długim milczeniu zgodził się.
Dwa tygodnie później on i Kasia po cichu zawarli małżeństwo.
Marek przyprowadził nową żonę do mieszkania matki. Grażyna wielkodusznie oddała młodym ten sam pokój, w którym jeszcze niedawno mieszkali Marek i Anna.
Początkowo promieniała z zadowolenia. Wydawało jej się, że wszystko wreszcie znalazło się na właściwym miejscu. Syn poślubił odpowiednią kobietę, wkrótce miał narodzić się wnuk, a przed nimi rozciągała się perspektywa szczęśliwego życia rodzinnego.
Radość nie trwała jednak długo.
Zmiany nastąpiły błyskawicznie.
Grażyna spodziewała się wdzięcznej i posłusznej synowej, która będzie szanowała jej zdanie i doceniała dach nad głową. Już pierwszej doby Kasia przestała jednak udawać skromną, bezradną dziewczynę.
Następnego dnia po przeprowadzce Grażyna zobaczyła ją w salonie. Kasia wygodnie leżała na kanapie i spokojnie piłowała paznokcie. W zlewie piętrzyły się brudne talerze i kubki po śniadaniu.
— Kasiu, kochanie — odezwała się łagodnie Grażyna. — Umyłabyś naczynia i trochę posprzątała w kuchni? Marek niedługo wróci z pracy, trzeba będzie przygotować mu coś do jedzenia.
Kasia nawet nie podniosła wzroku.
— Grażyno, chyba zapomina pani, że jestem w ciąży. Lekarz kategorycznie zabronił mi się przemęczać i denerwować. Od samego siedzenia boli mnie kręgosłup, a pani chce, żebym stała przy zlewie? Jeśli Marek potrzebuje ciepłego obiadu, proszę mu go ugotować. Pani przecież nie pracuje i całymi dniami jest w domu. Czy naprawdę tak trudno ugotować zupę?
Rozejrzała się po pokoju i dodała:
— Od dawna chciałam też powiedzieć, że tutaj przydałby się porządny remont. Tapeta w naszej sypialni jest tak okropna, że niedobrze mi się robi, kiedy na nią patrzę. Meble również pamiętają chyba poprzednią epokę. Trzeba to wszystko wyrzucić i kupić coś nowoczesnego.
Grażyna zaniemówiła.
Po raz pierwszy spotkała się z kobietą, która nie tylko nie bała się jej uwag, ale sama otwarcie mówiła właścicielce mieszkania, co powinna zmienić.
Kasia bardzo szybko zadomowiła się w nowej roli.
Wkrótce oznajmiła, że rzuca pracę. Twierdziła, że żadne pieniądze nie są warte ryzykowania zdrowia matki i dziecka.
Od tej pory całe dnie spędzała w sklepach, galeriach handlowych i salonach kosmetycznych. Skromna pensja Marka znikała na drogie kosmetyki, nowe sukienki, buty i kolejne zachcianki.
Kasia uważała przy tym za całkowicie naturalne, że wszystkimi obowiązkami domowymi powinna zajmować się teściowa.
Nie sprzątała. Nie prała ani nie prasowała. Gotowanie nazywała wysiłkiem ponad swoje siły. Każda prośba kończyła się oburzeniem i przypomnieniem o ciąży.
— Marek! — jej zirytowany głos wieczorami słyszeli nawet sąsiedzi. — Dlaczego twoja matka znowu usmażyła rybę? Przecież mówiłam, że od tego zapachu robi mi się niedobrze! Możesz jej wreszcie wytłumaczyć, że ma gotować to, o co proszę? A jeśli nie potrafi nakarmić ciężarnej kobiety, niech w ogóle nie zbliża się do kuchni!
Marek wracał do domu wyczerpany. Coraz częściej zostawał dłużej w warsztacie, bo z góry wiedział, że po przekroczeniu progu czekają go kolejne pretensje.
O spokojnym szczęściu rodzinnym, które obiecywała mu matka, nie było mowy.
Zamiast niego pojawił się prawdziwy koszmar.